ضمن سلام به محضر مباركتان ، سؤالى براى بنده در رابطه با انجام فرائض دينى ( نماز و روزه ) پيش آمده است ؛ لذا خواهشمند است در اين مورد ، بنده را راهنمايى بفرماييد . قضيه بدين قرار است كه در ايامى كه بنده كودك بودم ، پدر و مادرم از هم جدا شده‌اند ، پدرم در تهران ازدواج كرده و به زندگى خود ادامه مىدهد و مادرم مرا با خودش به شهرمان ساوه مىبرد و او هم در آن‌جا به زندگى ادامه داده و بعد هم ازدواج كرده است و بنده تا نه سالگى در نزد مادرم ، در ساوه زندگى مىكردم . از نه سالگى به بعد ، پدرم مرا پيش خودش به تهران آورد و تا ديپلم پيش پدرم بودم ؛ اما بعد از ديپلم و دوران دانشكده - به علت ناراحتىهايى كه وجود داشت - اتاقى اجاره كرده‌ام و ديگر در نزد پدرم زندگى نمىكنم . در طى اين مدت ، يعنى از نه سالگى تا به حال كه دانشجو مىباشم ، هميشه هدفم اين بوده است كه پس از پايان تحصيلات به شهرمان ساوه ، پيش مادرم بروم و با او زندگى كنم و در اين مدت هم هميشه زود به زود ، به ديدنش رفته‌ام . حال با توجه به شرح بالا و اين‌كه بنده از امام خمينى تقليد مىنمايم ، بفرماييد كه مسأله نماز و روزهء بنده به چه شكل مىباشد ؟ بسمه تعالى ، در فرض مسأله ، در تهران حكم مسافر داريد كه بدون قصد اقامه ده روز در محله واحده ، نماز شكسته و روزه صحيح نيست . [ سؤال 2220 ] 10185431 بسمه تعالى محضر مبارك حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى ، دام ظله العالى ضمن عرض سلام و درود فراوان احتراماً ؛ معروض مىدارد كه جديداً مسأله‌اى در مورد مسافت ، منسوب به آن حضرت انتشار يافته و چون آن مسأله مبهم است ، ما را بر آن داشت كه اصل مطلب را مستقيماً از حضرت‌عالى سؤال نماييم كه مسأله مزبور بدين شرح است : ساكنين تهران